سلام دوستان خوبم

تقریبأ 45 روز از رسیدن ما به مونترال گذشته و چقدر هم زود گذشت.کارهای اداری مثل سین نامبر و بیمه و باز کردن حساب و ثبت نام کلاس زبان و پیدا کردن خانه به لطف دوستان به موازات هم انجام شد .بیمه تا 3 ماه به تازه واردها تعلق نمیگیره و در 3 ماه اول بدون پوشش بیمه هستید .بعضی ها از بد شانسی مریض شدند  یا مشکل آپاندیس و ... و هزینه های درمان بسیار زیادی بهشون تحمیل شده و چاره ای هم نداشتند.این قبیل دوستان تأکید میکنند که به محض ورود بیمه خصوصی برای مدت 90 روز گرفته بشه (حداقل نفری 200 دلار )

بعد از 20 روز در خانه جدید و دایمی مستقر شدیم.خونه قشنگی هست و حسابی نور گیر.قیمتش هم مثل خونه موقتمون دراومده اما هزینه اینترنت با خودمون بود که فقط برای نصب و خدمات اولیه 60 دلار شارژ کردند.

اینجا خدمات واقعأ گرونه اما بقیه هزینه های زندگی با اجاره و خورد و خوراک در ماه 1600-1700 دلار هزینه میبره.یعنی باید مبلغ اولیه که به همراه میارید برای چند ماه اول کافی باشه که سختی زیاد نکشید چون دوری از خانواده خودش به اندازه کافی غصه میاره و اگر قرار باشه بی پولی هم بکشید تحمل اینجا برای ماههای اول خیلی مشکله.پس سعی کنید پول کافی همراه بیارید و با خیال راحت در بانک قرار بدید که حداقل  احساس امنیت مالی داشته باشید (منظور من بهیچ وجه خرج کردن بی حساب و کتاب نیست ).چون تو این 1.5 ماه که ما اینجا بودیم دیدیم که عجله در خرج کردن مساوی با از دست دادن تخفیف های هفتگی فروشگاههاست .پس در خرید مایحتاج زندگی نباید عجله کرد.

اون دسته از دوستان که بچه دارند , کمک هزینه دولت فدرال و کبک شامل ماه اول براشون نمیشه و باید روی ماه دوم حساب باز کنند.

نظر شخصی من در مورد بار و وسایل زندگی ( زمانی که اینجا هنوز شغلی ندارید ) اینه که تا اونجایی که امکانش هست وسایل رو از ایران بیارید و فریت کنید.خرید وسایل آشپزخونه (قابلمه , ظروف 6 نفره , لیوان و سرویس قاشق و چنگال ) به مراتب گرونتر از ایرانه.مگر اینکه صبر کنید یکی یکی در زمان حراج بخرید .قیمت بار فریت تا 300 کیلو 3 دلار و از 300 به بالا 2.5 دلار محاسبه شد و از ما هزینه رو به دلار دولتی گرفتند.

تلفن شرکتی که این کار رو انجام داد رو براتون مینویسم.البته توجه داشته باشید که هزینه وانت از منزل تا فرودگاه و شیرینی دوستان گمرکی جدا پرداخت شده و 200 هزار تومان در نظر بگیرید.

لپ تاپ هاتون رو حتمإ بیارید که بتونید با خانواده ها در ارتباط باشید و تصویری ببینیدشون که هم خیال شما و هم خیال مادر و پدر ها راحت باشه.

ترجمه مدارک دانشگاهی رو برای ثبت نام و پیدا کردن کار همراه داشته باشید.اینجا هزینه ترجمه ها بالاست .

اصل مدارک رو به همراه بیارید و یک کپی از اونها رو در ایران برای خانواده ها بگذارید که اینجا مجبور نشید دائم اسکن بگیرید و بفرستید ایران.

دارو های اولیه سرما خوردگی , سردرد , دارو های شخصی یادتون نره.اینجا تا بیاد به طرف بفهمونید کجاتون درد میکنه اندازه سعی صفا و مروه زمان میبره.هزینه ویزیت بدون بیمه 150 دلار هست.

بلیط مترو ماهانه 75 دلار و روزانه 8 دلار هست .در 20- 30 روز اول به دلیل رفت و امدهای زیاد باید با مترو اینور اونور برید و با همون بلیط میتونید سوار اتوبوس هم بشیدو هیچ محدودیتی برای روزی 100 بار استفاده از مترو و اتوبوس نیست.پس به قول ما حلال حلالش کنید.

اینجا هم داره گرم میشه و باید به فکر پنکه یا کولر بود.منم با اجازتون برم یک نفسی بگیرم تا در پست بعدی بقیه رو براتون بنوویسم.امیدوارم که مفید باشه.