پارسال این موقع!!!
سلام بر دوستان گلم
دقیقأ از روز اول شهریور من حس عجیبی دارم و همش اضطراب توام با هیجان به سراغم میاد.یاد ماه اخری میافتم که درس میخوندم و برای مصاحبه اماده میشدم.پارسال ما مدارک رو آخر فروردین به سوریه ارسال کردیم و 25 روز بعد نامه فایل نامبر و رسید پول رو از طریق ایمیل گرفتیم.اینطوری بود که من 3 خط نامه به فرانسه نوشتم و کلی وقت گذاشتم که درست باشه .نامه شامل اسم و فامیل و شماره پاسپورت و یک جمله اینکه آقا نامه ما به دستتون رسیده یا نه؟(دقیقأ مثل یه بچه که از ترس سرش رو پایین انداخته و داره زمین رو نگاه میکنه)
اون کافرها هم نه گذاشتند نه برداشتند گفتند آره عزیز دلم هم مدارک رو گرفتیم هم پول رو و نگران نباشید.
من تقریبأ از دی 87 کلاس رو شروع کرده بودم و تازه یاد گرفته بودم که بگم bonjour , comment ca va
ترم 3 هنوز تموم نشده بود که آخر های ماه تیر از سر کار رسیدم خونه و ایمیل رو باز کردم که دیدم یک ایمیل عجیب رسیده و از tion آخرش فهمیدم که یک خبری هست و وای بدبخت شدم با این سطح زبان فرانسه.
القصه که ما بدو دنبال معلم خصوصی و اینور و اونور که چه کنیم و بهترین کار چیه.
معلم خصوصی رو زود پیدا کردم و شدید تر درس میخوندم.شهریور که رسید نامه مرخصی بدون حقوق رو زدم و خدا با ما یار بود و قبول هم کردند.تازه روزه هم میگرفتم و از اونجایی که عروسی برادرم نزدیک بود هم ثواب کردم و هم تا حدی به سایز دلخواه رسیدم.سحری رو میخوردم و میخوابیدم تا 10 .بعد بیدار میشدم و درس میخوندم تا 2.بعد هم دوباره خواب .اما همون 4 ساعت رو خیلی مفید میخوندم و تقریبأ روزهای آخر به سطحی که میخواستم رسیده بودم و استرسم کم شده بود.
همش به یاد اون روزها هستم.هیجان زیادی داشتم اما شیرین بود.در کل خیلی دوران خوبی بود و از اینکه تونستم به هدفم برسم خوشحالم.
1 هفته دیگه فایل نامبر من 1 ساله میشه.امیدوارم بقیش هم به خوبی بگذره.
راستی ماه رمضون سر افطار برای بچه های یتیم خیلی دعا کنید.هیچکس به فکرشون نیست.من یک دختر 10 ساله دارم که از طرح اکرام پارسال انتخابش کردم .اگر تونستید از این بچه های یتیم به سرپرستی قبول کنید،خیلی خوبه .من ماهی 10 هزار تومان براش مقرر کردم اما هروقت بتونم بیشتر براش ارسال میکنم.
میدونم که بعد مسائل پیش اومده هیچ اعتمادی وجود نداره اما بچه های یتیم در شهرستانهای دور خیلی نیازمند هستند.
ممنون
پینوشت 1: در پیــــــــــت که میگن همین دوستان سفارت هستند که یک کامپیوتر نمیتونند درست کنند .پاکستان رو سیل برد و دوباره برگردوند اینا هنوز دارند کامپیوتر فرمت میکنند و ویندوز میریزند.لابد ویندوز رو سفارش دادند از کانادا براشون بفرستند که انقدر طول دادند.یکی بگه برادر ارزشی یک کپی از ویندوز بگیر تموم شه بره دیگه.آخه کاغذ نداریم و CSQ بعدأ برات میفرستم و خرابه و چیزه و این حرفها یعنی چی؟
مارو باش کجا داریم میریم .
پینوشت 2: عذر خواهی میکنم از همگی به خاطر اینکه نتونستم پاسخ سوالهاتون رو بدم.مسافرت رفته بودم و دسترسی به اینترنت نداشتم.مسافرتم بسیار بسیار مفید بود و سر فرصت وقایع اتفاقیه سفر رو براتون مینویسم.
سلام